لوله های فولادی سیاه چیست؟
لوله های فولادی سیاه از فولادی ساخته شده اند که با بسترهایی مانند روی یا رنگ پوشش داده نشده است. از آنجا که دارای یک سطح رنگ تیره است که در طی فرآیند ساخت توسط اکسید آهن تشکیل می شود ، به آن لوله فولادی سیاه گفته می شود.
لوله های فولادی سیاه برای چه مواردی استفاده می شود؟
لوله های فولادی سیاه به دلیل استحکام و نیاز به نگهداری کمی از انواع مختلفی برخوردار هستند. آنها تمایل دارند که برای انتقال گاز و آب به مناطق روستایی و مناطق شهری یا برای مجاری که از سیم کشی برق محافظت می کنند و بخار و هوا با فشار بالا استفاده می شود ، استفاده شوند. علاوه بر این ، لوله های فولادی سیاه نیز برای لوله کشی مقادیر زیادی روغن از مناطق دور افتاده در صنایع نفت و نفت نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
موارد دیگر استفاده از لوله های فولادی سیاه شامل توزیع گاز در داخل و خارج از منازل ، چاه های آب و سیستم فاضلاب است. با این وجود ، لوله های فولادی سیاه به دلیل اینكه تمایل به خوردگی در آب دارند ، هرگز برای حمل آب آشامیدنی مورد استفاده قرار نمی گیرند و مواد معدنی لوله در آب حل می شوند و خط را نیز مسدود می كنند.
تاریخچه مختصری از لوله های فولادی سیاه
لوله های فولادی با دو روش مجزا تولید می شوند که در نهایت منجر به لوله جوش داده شده یا بدون درز می شود. در هر دو روش ، ابتدا فولاد خام به شکل شروع کارآمدتری ریخته می شود. سپس با کشش فولاد در داخل لوله بدون درز یا مجبور کردن لبه ها به داخل لوله و آب بندی آنها با جوش ، در یک لوله ساخته می شود. اولین روش های تولید لوله های فولادی در اوایل {{0 introduced معرفی شد ، و آنها امروزه به طور مداوم در فرآیندهای مدرن تکامل یافته اند.
هر ساله میلیون ها تن لوله فولادی تولید می شود. تطبیق پذیری آن باعث می شود که بیشترین محصولات مورد استفاده در صنعت فولاد باشد. لوله های فولادی را می توان در مکانهای مختلف یافت. از آنجا که آنها قوی هستند ، آنها برای حمل و نقل آب و گاز در سطح شهرها و شهرها از زیر زمین استفاده می شوند. آنها همچنین در حفاظت از سیم های برقی در ساخت و ساز به کار می روند. نکته جالب در مورد لوله های فولادی این است که می توانند هم قوی باشند و هم سبک وزن. این باعث می شود آنها در ساخت قاب دوچرخه از آنها ایده آل شوند. لوله های فولادی همچنین می توانند در خودروها ، واحدهای برودتی ، سیستمهای گرمایشی و لوله کشی ، پرچم ها ، لامپ های خیابانی و داروها برای نامگذاری چند مورد استفاده شوند. هزاران سال از لوله ها استفاده شده است. اولین استفاده احتمالاً توسط كشاورزان باستان برای هدایت آب از رودخانه ها و نهرها به مزارع صورت گرفته است. همچنین پیشنهاد می شود که چینی ها از اواخر سال} 0 {} قبل از میلاد از لوله های نی برای انتقال آب به مناطق مورد نظر استفاده می کردند.
توسعه لوله های فولادی جوش داده شده امروزی را می توان در اوایل {{0 aced مشاهده کرد. در {{1} William ، ویلیام مرداک سیستم لامپ های سوزان زغال سنگ را اختراع کرد. برای جا افتادن کل شهر لندن با این چراغ ها ، مرداک با بشکه های مشکوک دور ریخته به هم پیوسته و از این خط لوله مداوم برای انتقال گاز ذغال سنگ استفاده کرده است. هنگامی که سیستم روشنایی وی موفقیت آمیز شد ، تقاضای بیشتری برای لوله های فلزی طولانی وجود دارد. برای تولید لوله های کافی برای پاسخگویی به چنین تقاضا ، طیف وسیعی از مخترعین در تلاشند تا مراحل جدید تولید لوله را کار کنند. یک روش قابل توجه اولیه برای تولید لوله های فلزی به سرعت و ارزان توسط جیمز راسل در 3 {3} ثبت اختراع شد. در این روش ، وی با پیوستن به لبه های مخالف نوار مسطح آهنی ، لوله هایی را ایجاد کرد. این فلز ابتدا برای گرم شدن گرم می شد. سپس لبه های آن با هم جمع شده و با استفاده از چکش قطره ای جوش داده می شوند. لوله با عبور آن از طریق شیار و آسیاب نورد به پایان رسید. با این حال ، روش Russell به مدت طولانی مورد استفاده قرار نگرفت زیرا در سال بعد ، Comenius Whitehouse روش بهتری برای ساخت لوله های فلزی ایجاد کرد. فرآیند جوشکاری لب به لب نامیده می شود ، روند کار امروز پایه و اساس مراحل ساخت لوله است. در این روش ، ورق های نازک آهن گرم می شوند و از طریق دهانه مخروطی شکل کشیده می شوند. با عبور فلز از لبه باز ، لبه های آن پیچ خورده و شکل لوله ایجاد می کند. دو انتها با هم جوش داده شدند تا لوله به پایان برسد.
لوله جوش داده شده توسط نوارهای فلزی نورد از طریق مجموعه ای از غلتک های شیار دار شکل می گیرد که مواد را به شکل دایره ای شکل می دهند. بعد ، لوله بدون جوش توسط جوشکاری الکترودها عبور می کند. این دستگاه ها دو انتهای لوله را به هم می زنند. این روند در ایالات متحده در ad {0 {} در فیلادلفیا افتتاح شد. به تدریج ، پیشرفت هایی در روش Whitehouse انجام شد. جان مون یکی از مهمترین نوآوری ها را در {1} introduced معرفی کرد. وی روش فرآیند مداوم را پیشنهاد کرد که در آن یک کارخانه تولید می تواند لوله را در یک جریان بی پایان تولید کند. او ماشین آلات برای این منظور خاص ساخت و بسیاری از تاسیسات تولید لوله آن را تصویب كرد. در حالی که فرآیندهای لوله جوش خورده در حال توسعه بودند ، نیاز به لوله های فلزی بدون درز ایجاد می کند. لوله های بدون درز آنهایی هستند که درز جوش داده نشده دارند. آنها ابتدا با حفر سوراخ در وسط یک استوانه جامد ساخته شدند. این روش در اواخر {2}} ثانیه توسعه یافته است. این نوع لوله ها برای قاب های دوچرخه ایده آل هستند زیرا دارای دیوارهای نازک هستند ، سبک وزن اما قوی دارند. در {{3 plant ، اولین کارخانه تولید لوله های بدون درز ساخته شد. از آنجا که تولید دوچرخه جای خود را به تولید خودرو می داد ، هنوز لوله های بدون درز برای خطوط بنزین و نفت مورد نیاز بودند. با یافتن ذخایر نفتی بزرگتر ، این تقاضا حتی بیشتر شد.
از اوایل {{0 work ، آهن آلات می توانند لوله های بدون درز تولید کنند. در یک روش ، یک سوراخ از طریق یک فلز جامد ، گرد سطحی حفر شد. سپس شمش گرم شده و از طریق یک سری قالب کشیده شد که طول آن را به شکل لوله کشید. این روش ناکارآمد بود زیرا حفر سوراخ در مرکز دشوار بود. این امر باعث شده است که یک لوله ناهموار با ضخامت یک طرف از طرف دیگر ایجاد شود. در} 1}} ، یک روش بهبود یافته ثبت اختراع شد. در این فرایند ، صورتحساب جامد در اطراف یک هسته آجری نسوز ریخته می شود. هنگام خنک شدن ، آجر برداشته شد و یک سوراخ در وسط قرار گرفت. از آن زمان تکنیک های غلتکی جدید جایگزین این روش ها شده اند.
لوله های فولادی سیاه با سایر لوله های فولادی چگونه است؟
از نظر اجزاء: لوله های فولادی سیاه و سفید در مقابل لوله های استیل کربن
مشخصات لوله های فولادی کربن
مقدار کربنی که در آن فولاد وجود دارد ، ویژگی آن را تعیین می کند. فولاد بعنوان فولاد کربن در نظر گرفته می شود که هیچ مقدار کمتری برای کروم ، کبالت ، نیوبیم ، مولیبدن ، نیکل ، تیتانیوم ، تنگستن ، وانادیوم یا زیرکونیوم یا هر عنصر دیگری که برای افزودن اثر لازم در آن مشخص شده و یا مورد نیاز نیست ، در نظر گرفته شود. وقتی حداقل مقدار مس از 0 تجاوز نمی کند. {} 1}}٪؛ یا وقتی حداکثر محتوای مشخص شده برای هر یک از عناصر زیر از درصد های ذکر شده تجاوز نکند: منگنز {{2}. {{3}، ، سیلیکون 0 6}، ، مس 0 5} ٪ بیشتر فولادهای تولید شده در سطح جهان در گروه فولاد کربن قرار می گیرند.
لوله های فولادی کربنی طبق تعدادی از استاندارد ها می توانند به دسته های مختلفی تقسیم شوند:
(1) از نظر استفاده نهایی ، می توان آن را به فولاد سازه کربن ، فولاد ابزار کربن و فولاد برش آسان تقسیم کرد. فولاد سازه کربن به ساختمان پروژه فولاد سازه و ساخت ماشین آلات تقسیم می شود.
(2) از نظر روش ذوب ، می توان آن را به فولاد با آهنی باز و مبدل تقسیم کرد.
(3) از نظر روش دفع اکسیداسیون ، می توان آن را به فولاد جوش (F) ، فولاد کشته شده (Z) ، فولاد نیمه کشته شده (b) و فولاد ویژه کشته شده (TZ) تقسیم کرد.
(4) از نظر محتوای کربن ، آن را به فولاد کربن فوق العاده بالا تقسیم می کنیم (00 2 00 00 - {4} 00 00 00). فولاد کربن بالا (0 {{7} 0 - 0. {9}}))؛ فولاد کربن متوسط (0 30 - 0. {13}}))؛ فولاد کم کربن (0 1 6 - 0. {17}}))؛ فولاد کربن خفیف (0 05 - 0. 1 5))؛
(5) از نظر کیفیت فولاد ، به فولاد کربن معمولی (فسفر ، گوگرد ، بالاتر) ، فولاد کربن با کیفیت بالا (فسفر ، گوگرد ، کم) ، فولاد با کیفیت بالا (فسفر ، گوگرد) تقسیم می شود ، فولاد پایین و فوق العاده با کیفیت بالا.
کاربردهای لوله های فولادی کربن
لوله فولادی کربن اولین استفاده از بیشترین مقدار مواد اولیه در صنعت مدرن است. کشورهای صنعتی جهان در تلاش برای افزایش استحکام بالا تولید فولاد آلیاژی کم و فولاد آلیاژی ، که همچنین به بهبود کیفیت لوله های فولادی کربن و گسترش دامنه انواع و استفاده بسیار توجه دارد. نسبت تولید لوله های فولادی کربن در کل تولید فولاد کشور ، تقریباً در حدود 0}}} maintained نگهداری می شود ، نه تنها در ساختمان ها ، پل ها ، راه آهن ها ، وسایل نقلیه ، کشتی ها و انواع صنعت ساخت ماشین آلات بطور گسترده استفاده می شود. بلکه در صنعت پتروشیمی مدرن نیز از توسعه دریایی نیز استفاده زیادی شده است.
لوله های فولادی سیاه با لوله های فولادی کربن تفاوت دارند؟
به طور کلی ، لوله های فولادی سیاه و لوله های فولادی کربن تقریباً روشهای یکسانی برای جوشکاری دارند. این در مورد جوشکاری عمومی است ، اما برخی از کاربردهای خاص مانند دمای بسیار سرد نیست. لوله فولادی سیاه در واقع یک خصوصیات نیست بلکه اصطلاحی عمومی است که در درجه اول توسط لوله کش ها برای متمایز کردن لوله های فولادی معمولی از لوله های گالوانیزه استفاده می شود.
لوله های فولادی سیاه از چندین درجه آهن قابل انعطاف یا چکش قابل ریخته گری هستند ، در حالی که لوله های فولادی کربن معمولاً جوش داده شده یا یکدست هستند. لوله های فولادی سیاه برای مصارف زیرزمینی یا زیر آب و همچنین برای لوله های اصلی و شاخه های در معرض اسیدها استفاده می شود. همچنین استفاده از لوله و اتصالات چدن برای خطوط آب سرد شهری ″ 1}} ″ ″ و بالاتر متداول است. ریخته گری قالب برای خطوط در معرض فشارهای انبساطی ، انقباضات و لرزش مناسب نیست ، مگر اینکه لوله بسیار سنگین باشد. برای بخار بیش از حد گرم یا برای دمای بالاتر از 2}} 2 درجه فارنهایت مناسب نیست. لوله های چدن در کاربردهای زیرزمینی (مانند خطوط فاضلاب) معمولاً دارای انتهای زنگ و سنبله هستند در حالی که لوله های در معرض معمولاً دارای انتهای فلنج هستند.
از نظر پوشش: لوله های فولادی سیاه و سفید در مقابل لوله های فولادی گالوانیزه
مشخصات لوله های فولادی گالوانیزه
لوله های فولادی سیاه و گالوانیزه هر دو از جنس استیل هستند اما لوله های گالوانیزه دارای پوشش روی هستند در حالی که لوله های سیاه اینگونه نیست. بنابراین ، لوله های گالوانیزه گران تر و با دوام تر هستند.
گالوانیزه چگونه از لوله های فولادی محافظت می کند؟
رویلوله های فولادی گالوانیزهبه عنوان یک لایه فداکاری عمل می کند. قبل از استیل زیر آن زنگ می زند و باعث می شود تمامیت لوله برای مدت زمان طولانی تر از لوله های معمولی دست نخورده باقی بماند. علاوه بر این ، حتی اگر لایه روی خراشیده یا آسیب دیده باشد ، می تواند از فولاد در زیر آن محافظت کند.
چه مدت لوله های فولادی گالوانیزه دوام خواهد داشت؟
هرچه پوشش روی شما ضخیم تر باشد ، طول لوله بیشتر طول می کشد. محیط همچنین در تعیین طول عمر لوله نقش اساسی دارد. اگر لوله ها در شرایط بسیار خورنده قرار گیرند ، اغلب از 50 تا 1 {} last سال به طول می انجامند.
کاربردهای لوله های فولادی سیاه و لوله های فولادی گالوانیزه
لوله های فولادی سیاه و لوله های فولادی گالوانیزه دو نوع متداول لوله ای هستند که برای انتقال مایعات و گاز مورد استفاده قرار می گیرند.
لوله های فولادی سیاه بیشتر از لوله های گالوانیزه فرسایش دارند و به همین دلیل تمایل دارند که برای حمل و نقل گاز در حالی که لوله های گالوانیزه برای حمل آب استفاده می شود.
لایه روی که لوله های گالوانیزه را پوشش می دهد ، توانایی محافظت بیشتری در برابر خوردگی را نشان می دهد ، اما با گذشت زمان می تواند باعث پوسته شدن مواد معدنی و مسدود شدن لوله شود که ممکن است منجر به پشت سر هم شود. بنابراین انتقال گاز توسط لوله های گالوانیزه خطرناک است. درعوض ، از آن برای حمل آب برای تأمین ساختمانهای منازل و تجاری استفاده می شود یا به دلیل پیشگیری از زنگ زدگی ، قاب های داربست محسوب می شود.
در مقابل ، لوله های فولادی سیاه بدون پوشش و بدون بخار ساخته می شوند. بنابراین ، از آن برای حمل و نقل بنزین مانند پروپان و گاز طبیعی به ساختمانهای مسکونی و تجاری استفاده می شود. از لوله های فولادی سیاه نیز می توان برای سیستم آبپاش آتش استفاده کرد زیرا می تواند از آتش سوزی بهتر از لوله های گالوانیزه جلوگیری کند.
مقایسه هزینه های لوله های فولادی سیاه و لوله های فولادی گالوانیزه
به طور کلی لوله های فولادی سیاه ارزان تر از لوله های گالوانیزه هستند. این به دلیل پوشش روی در لوله های گالوانیزه و روند تولید است. اتصالات گالوانیزه نیز به دلیل تقاضای نگهداری برای آن ، بیش از اتصالات مورد استفاده در فولاد سیاه قیمت دارد.
چگونه می توان لوله های فولادی سیاه و لوله های فولادی گالوانیزه را تشخیص داد؟
دو روش اصلی برای تشخیص لوله های فولادی سیاه و لوله های گالوانیزه وجود دارد:
ابتدا می توانید رنگ لوله را بررسی کنید. لوله فولادی سیاه از لوله گالوانیزه تیره تر است. آن صاف مسطح است در حالی که لوله گالوانیزه نقره و خاکستری است.
و دوم ، لوله های گالوانیزه معمولاً برای انتقال آب مورد استفاده قرار می گیرند در حالیکه لوله های فولادی سیاه برای تحویل گاز.
انواع دیگر پوشش ها
بسته به نوع استفاده از لوله ، از انواع دیگر رنگ یا روکش استفاده می شود. طیف وسیعی از اقدامات انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که لوله فولادی به پایان رسیده مشخصات را رعایت می کند. به عنوان مثال ، از سنجهای اشعه ایکس برای تنظیم ضخامت فولاد استفاده می شود. سنجها با استفاده از دو اشعه X کار می کنند. یکی از پرتوهای ساخته شده از فولادی با ضخامت شناخته شده و دیگری در فولاد عبوری در خط تولید است. در صورت وجود واریانس بین دو پرت ، سنج به طور خودکار باعث تغییر اندازه غلطک ها برای جبران می شود. همچنین در پایان فرآیند لوله ها برای نقایص بررسی می شوند. یکی از روشهای آزمایش لوله با استفاده از دستگاه مخصوصی است که لوله را با آب پر می کند و سپس فشار را افزایش می دهد تا ببیند آیا آن را نگه داشته است.
