کاربرد لوله فولادی بدون درز

کاربرد لوله فولادی بدون درز: لوله فولادی بدون درز با هدف عمومی از فولاد ساختاری کربن معمولی، فولاد ساختاری کم آلای یا فولاد ساختاری نورد می شود.

با توجه به استفاده های مختلف، آن را به سه دسته تقسیم می شود: عرضه با توجه به ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی؛ عرضه با توجه به خواص مکانیکی.

عرضه شده توسط آزمایش هیدرواستاتیک. لوله های فولادی عرضه شده بر اساس دسته های a و b، اگر برای مقاومت در برابر فشار مایع مورد استفاده قرار گیرند، باید تحت آزمایش هیدرواستاتیک نیز قرار گیرند. لوله های بدون درز هدف ویژه شامل لوله های بدون درز برای دیگ های بخار، لوله های بدون درز برای قدرت شیمیایی، لوله های بدون درز برای استفاده زمین شناسی و لوله های بدون درز برای نفت است.

لوله فولادی بدون درز باید قبل از درمان سرد به مدت ۳۰ ثانیه در آب جوش جوشیده شود که می تواند به طور مؤثری حدود ۱۵٪ تنش داخلی را از بین ببرد و آستنیت حفظ شده را تثبیت کند.

سپس می توان درمان سرد را به صورت متعارف انجام داد. البته پیشنهاد دوم انتخاب یک درمان منظم منهای ۶۰ درجه، و سپس کرایوکولینگ در منهای ۱۲۰ درجه است.

هر چه دمای درمان پایین تر باشد، آستنیت حفظ شده سریع تر به مارتنسیت تبدیل خواهد شد، اما نه به طور کامل.

پس از آزمایش ها می توان دریافت که حدود ۲٪ آستنیت حفظ شده وجود خواهد داشت.

در این زمان، لازم است آستنیت حفظ شده را حفظ کنیم تا به اثر بافر خاصی دست یابیم.