لوله فولادی گالوانیزه

فولادهای گالوانیزه فولادی هستند که با لایه ای از فلز روی پوشانده شده اند.

فولاد گالوانیزه را می توان به عنوان لوله ای قوی یا لوله ای تبدیل کرد - مقاوم در برابر خوردگی در معرض آب یا عناصر. از آن برای لوله های آبرسانی یا به عنوان یک لوله قوی برای برنامه های فضای باز استفاده می شود.

بیشتر برای ساخت و سازهای بیرونی مانند نرده ها و نرده ها یا برای لوله کشی داخلی استفاده می شود. گاهی به آن لوله آهنی گالوانیزه نیز می گویند. لوله فولادی گالوانیزه با لایه ای از روی پوشانده شده است. روی مانعی در برابر خوردگی ایجاد می کند به طوری که لوله ممکن است در معرض عناصر محیطی بیرونی قرار گیرد. سد محافظ در برابر آسیب ناشی از رطوبت داخلی به همان اندازه موثر است.

لوله فولادی گالوانیزه با یک ماده روی پوشانده شده است تا لوله فولادی در برابر خوردگی مقاوم تر شود.

تاریخچه لوله های فولادی گالوانیزه

فرآیند گالوانیزه اولین بار در دهه 1770 توسط دانشمندان مورد بحث قرار گرفت ، تقریباً 60 سال قبل از اینکه در نهایت در دهه 1830 معرفی شود. مهندس فرانسوی Stanislaus Tranquille Modeste Sorel اولین اختراع ثبت شده برای این فرآیند را در سال 1937 اخذ کرد و به زودی تولید آن را آغاز کرد. در دهه 1850 ، اروپا فولاد گالوانیزه را از کارخانه های تولیدی واقع در سراسر قاره تولید می کرد. ایالات متحده مدت کوتاهی پس از آن ، اولین کارخانه خود را در دهه 1870 افتتاح کرد.

برای ایجاد لوله فولادی گالوانیزه ، مواد فولادی را در حمام مذاب روی قرار می دهند. به این فرآیند گالوانیزه گرم نیز می گویند. این دو فلز در این فرآیند از نظر شیمیایی به یکدیگر متصل هستند و بنابراین هرگز جدا نمی شوند و در نتیجه نسخه فولادی مقاوم تر و با دوام تری ایجاد می شود.