لوله های گالوانیزه لوله هایی هستند که لایه ای از پوشش محافظ روی به لوله به منظور جلوگیری از زنگ زدن و خوردگی زودرس است. چندین فرایند مختلف برای گالوانیزه کردن لوله فولادی وجود دارد، گالوانیزه کردن هات دیپ و الکتروگالوانیزه کردن رایج ترین راه های مورد استفاده برای لوله های فولادی هستند. برای تشخیص لوله فولادی گالوانیزه و لوله فولادی الکتروگالوانیزه باید فرایند ساخت آنها را درک کنید.
گالوانیزه کردن داغ دیپ
همان طور که از نام آن بر می شود، این روش شامل فرو بردن فلز پایه به یک استخر مذاب روی است. ابتدا فلز پایه باید به صورت مکانیکی، شیمیایی یا هر دو تمیز شود تا اطمینان دهد که یک پیوند با کیفیت می تواند بین فلز پایه و پوشش روی ساخته شود. پس از تمیز شدن، فلز پایه سپس شار می شود تا آن را از شر هر اکسید باقی مانده ای که ممکن است پس از فرایند تمیز کردن باقی بماند، خلاص کند. سپس فلز پایه به حمام مایع روی گرم شده فرو می رود و یک پیوند متالورژی تشکیل می شود.
الکترو گالوانیزه
الکتروگرالوانیزه از یک جریان الکتریکی در یک محلول الکترولیتی برای انتقال قطعات روی بر روی فلز پایه استفاده می کند. این شامل کاهش الکتریکی یوون های روی با بار مثبت به فلز روی است که سپس بر روی ماده دارای بار مثبت رسوب می کنند. تصفیه کننده های دانه نیز می توانند اضافه شوند که به اطمینان از یک پوشش روی صاف بر روی فولاد کمک می کند.
تفاوت اصلی لوله های گالوانیزه با لوله فولادی الکتروگالوانیزه:
1.لایه روی
ضخامت لایه روی گالوانیزه دیپ داغ می تواند به بیش از ۵۰ میکرون دست یافت که حداکثر می تواند به ۱۰۰ میکرون برسد. لایه روی الکترو گالوانیزه عموماً در میکرون های ۳ تا ۵، نیاز ویژه ای نیز می تواند به ۷ تا ۸ میکرون برسد.
2.ظاهر
گالوانیزاسیون غوطه ور داغ تا به پایان کسل کننده، ناخوشایند است. با این حال ، الکترو گالوانیزاسیون همراه با پایان عالی است.
3.با استفاده از زندگی
لوله گالوانیزه دیپ داغ شناخته شده است که عمر بسیار بالایی به طور میانگین بین ۲۰ تا ۵۰ سال دارد. اما لکترو-گالوانیزاسیون عمر بسیار پایینی دارد که تنها از چند ماه تا چند سال طول می کشد.
4.هزینه ها
گفته می شود هزینه به تناسب با ضخامت پوشش بالاتر افزایش می یابد.از این رو لوله گالوانیزه دیپ داغ با ضخامت کت معمولی حدود ۴۰٪ گران تر از لوله الکترو گالوانیزه است.
