سه روش برای تولید لوله های فلزی وجود دارد. ریخته گری سانتریفیوژ از فلز آلیاژ داغ یکی از برجسته ترین فرآیند ها است. لوله بدون درز (SMLS) با کشیدن یک شمع جامد روی یک میله سوراخ کننده برای ایجاد پوسته توخالی تشکیل می شود. از آنجا که فرآیند تولید شامل هیچ گونه جوشکاری نیست ، لوله های بدون درز قوی تر و قابل اطمینان تر هستند. از نظر تاریخی ، لوله بدون درز بهتر از انواع دیگر تحمل فشار محسوب می شد و اغلب از لوله جوش داده شده در دسترس بود.
پیشرفت از دهه 1970 در مواد ، کنترل فرآیند و آزمایش غیر مخرب ، باعث می شود لوله جوشکاری شده به درستی مشخص شده در بسیاری از برنامه ها جایگزین یکپارچه شود. لوله جوشکاری شده توسط ورق نورد و جوشکاری درز (معمولاً با جوشکاری با مقاومت الکتریکی (GG "ERW GG") یا جوشکاری الکتریکی همجوشی (GG "EFW GG") ایجاد می شود. با استفاده از تیغه روسری می توان فلش جوش را از هر دو سطح داخلی و خارجی جدا کرد. ناحیه جوشکاری همچنین می تواند عملیات حرارتی انجام شود تا درز کمتر دیده شود. لوله های جوشکاری شده معمولاً تحمل ابعاد محکم تری نسبت به نوع بدون درز دارند و ساخت آنها ارزان تر است.
تعدادی فرآیند وجود دارد که ممکن است برای تولید لوله های ERW استفاده شود. هر یک از این فرایندها منجر به ادغام یا ادغام اجزای فولادی در لوله ها می شود. جریان الکتریکی از سطوحی عبور می کند که باید با هم جوش داده شوند. همانطور که اجزای در حال جوشکاری در برابر جریان الکتریکی مقاومت می کنند ، گرما ایجاد می شود که جوش را تشکیل می دهد. استخرهای فلز مذاب در جایی که دو سطح متصل می شوند در اثر عبور جریان الکتریکی قوی از فلز تشکیل می شوند. این استخرهای فلز مذاب جوشکاری را تشکیل می دهند که دو جز. تکیه داده را به هم متصل می کند.
لوله های ERW از جوشکاری طولی فولاد تولید می شوند. فرایند جوشکاری برای لوله های ERW به طور مداوم است ، در مقابل با جوشکاری مقاطع مجزا در فواصل زمانی. فرآیند ERW از سیم پیچ فولادی به عنوان ماده اولیه استفاده می کند.
از فرآیند جوشکاری فن آوری القایی با فرکانس بالا (HFI) برای ساخت لوله های ERW استفاده می شود. در این فرآیند ، جریان برای جوشکاری لوله با استفاده از یک سیم پیچ القایی در اطراف لوله اعمال می شود. به طور کلی HFI هنگام ساخت لوله برای کاربردهای حیاتی ، مانند استفاده در بخش انرژی ، علاوه بر کاربردهای دیگر در کاربردهای لوله های خطی ، و همچنین برای پوشش و لوله ، از نظر فنی نسبت به ERW "معمولی" در نظر گرفته می شود.
لوله با قطر بزرگ (25 سانتی متر (10 اینچ یا بیشتر)) ممکن است لوله های ERW ، EFW یا قوس الکتریکی جوش خورده (GG quot؛ SAW"؛) باشد. دو فناوری وجود دارد که می تواند برای ساخت لوله های فولادی در اندازه های بزرگتر از لوله های فولادی که می تواند با فرآیندهای یکپارچه و ERW تولید شود ، استفاده شود. دو نوع لوله تولید شده از طریق این فن آوری ها لوله های قوس الکتریکی جوش داده شده با طولی (LSAW) و مارک مارپیچ (SSAW) است. LSAW از طریق خم و جوشکاری صفحات فولادی پهن ساخته می شود و بیشتر در کاربردهای صنعت نفت و گاز استفاده می شود. به دلیل هزینه بالای آنها ، لوله های LSAW به ندرت در برنامه های غیر انرژی کم مصرف مانند خطوط لوله آب استفاده می شوند. لوله های SSAW با جوشکاری مارپیچی (هلیکوئیدی) سیم پیچ فولادی تولید می شوند و نسبت به لوله های LSAW دارای مزیت هزینه هستند ، زیرا در این فرآیند از سیم پیچ به جای صفحات فولادی استفاده می شود. به همین ترتیب ، در کاربردهایی که جوش مارپیچی قابل قبول است ، ممکن است لوله های SSAW بر لوله های LSAW ترجیح داده شود. لوله های LSAW و لوله های SSAW در برابر لوله های ERW و لوله های بدون درز در دامنه قطر 16 "-24" رقابت می کنند.
لوله برای جریان ، فلز یا پلاستیک ، به طور کلی اکسترود می شود.






