ساخت لوله جوش داده شده
لوله جوش داده شده به صورت یک نوار فولادی پیچ خورده به نام skelp شروع می شود. برش به طول دلخواه بریده می شود و در نتیجه یک ورق مستطیل شکل صاف می شود. عرض انتهای کوتاهتر آن ورق به محیط بیرونی لوله تبدیل می شود ، مقداری که می توان برای محاسبه قطر خارجی نهایی آن استفاده کرد.
ورق های مستطیل از طریق یک دستگاه نورد تغذیه می شوند که طرفهای بلندتر را به یکدیگر متصل می کند و یک استوانه را تشکیل می دهد. در فرآیند ERW ، جریان الکتریکی با فرکانس بالا بین لبه ها منتقل می شود و باعث ذوب شدن آنها و به هم پیوستن می شود.
مزیت لوله ERW این است که از فلزهای همجوشی استفاده نمی شود و درز جوش قابل مشاهده یا احساس نیست. این با جوشکاری قوس دو غوطه ور (DSAW) مخالف است ، که یک مهره جوش آشکار را پشت سر می گذارد که باید بسته به کاربرد از بین برود.
تکنیک های تولید لوله های جوش داده شده طی سالها بهبود یافته است. شاید مهمترین پیشرفت سوئیچ به جریانهای الکتریکی با فرکانس بالا برای جوشکاری بوده است. قبل از دهه 1970 از جریان فرکانس پایین استفاده می شد. درزهای جوش تولید شده از ERW با فرکانس پایین بیشتر مستعد خوردگی و خرابی درز هستند.
اکثر انواع لوله های جوش داده شده پس از تولید نیاز به عملیات حرارتی دارند.
تولید لوله بدون درز
لوله کشی بدون درز به صورت یک تکه فولادی استوانه ای شکل به نام بیلت شروع می شود. در حالی که هنوز گرم است ، بیلت ها با یک سنبه در مرکز سوراخ می شوند. گام بعدی نورد و کشش بیلت توخالی است. بیلت به طور دقیق نورد شده و کشیده می شود تا زمانی که با طول ، قطر و ضخامت دیواره مطابق سفارش مشتری مطابقت داشته باشد.
برخی از انواع لوله های بدون درز با ساخت آنها سخت می شوند ، بنابراین عملیات حرارتی پس از تولید مورد نیاز نیست. برخی دیگر نیاز به عملیات حرارتی دارند. با مشخصات نوع لوله بدون درز مورد نظر خود مشورت کنید تا بدانید آیا به عملیات حرارتی نیاز دارد یا خیر.
دیدگاه های تاریخی و موارد استفاده برای لوله های فولادی بدون درز جوش داده شده
ERW و لوله های فولادی بدون درز امروزه به عنوان جایگزین هایی وجود دارد که عمدتاً به دلیل ادراکات تاریخی است.
به طور کلی ، لوله جوش داده شده ذاتاً ضعیف تر در نظر گرفته می شود زیرا شامل یک درز جوش است. لوله بدون درز فاقد این عیب ساختاری بود و ایمن تر در نظر گرفته شد. در حالی که درست است که لوله جوش داده شده دارای یک درز است که از نظر نظری آن را ضعیف تر می کند ، تکنیک های تولید و رژیم های تضمین کیفیت هر یک تا حدی بهبود یافته است که لوله جوش داده شده در صورت عدم تحمل بیش از حد ، به دلخواه عمل می کند. در حالی که مزیت ظاهری مشخص است ، نقد لوله های بدون درز این است که فرآیند نورد و کشش ضخامت دیوار نامناسبی در مقایسه با ضخامت دقیق تر ورق های فولادی برای جوشکاری ایجاد می کند.
استانداردهای صنعتی که بر تولید و مشخصات ERW و لوله های فولادی بدون درز حاکم است ، هنوز هم این تصورات را منعکس می کند. به عنوان مثال ، لوله کشی بدون درز برای بسیاری از کاربردهای فشار بالا و درجه حرارت بالا در آمپر روغن&مورد نیاز است. گاز ، تولید برق و صنایع دارویی. لوله کشی جوش داده شده (که به طور کلی ارزان تر است و به طور گسترده ای در دسترس است) تا زمانی که دما ، فشار و سایر متغیرهای سرویس از پارامترهای ذکر شده در استاندارد قابل اجرا فراتر نرفته باشد.
در کاربردهای ساختاری ، هیچ تفاوتی در عملکرد بین ERW و لوله های فولادی بدون درز وجود ندارد. در حالی که این دو را می توان به جای یکدیگر تعیین کرد ، منطقی نیست که لوله جوش داده ارزان تر به همان اندازه خوب کار کند.
