اگر روندهای صنعتی جهانی را دنبال کنید، می دانید که چین بر تولید فولاد مسلط است. اما دادههای رسمی صادرات سال 2025 به تازگی منتشر شده است و حتی از آن چیزی که بیشتر مردم تصور میکنند خیرهکنندهتر است.
رقم سرفصل: 119,019,000 تن
این عدد رسمی از اداره کل گمرک چین (GAC) است. اگر بخواهیم این موضوع را در نظر بگیریم: اگر تمام این فولاد را روی واگنهای استاندارد باربری حمل کنید، قطار تقریباً دو برابر در اطراف استوای زمین کشیده میشود. چین همچنان عنوان برترین صادرکننده فولاد جهان را با یک مایل دارد - صادرات آن تقریباً برابر با مجموع مجموع صادرکنندگان ردیف بعدی (روسیه، ترکیه، هند و غیره) است.
اما اعداد و ارقام هرگز داستان کامل را بیان نمی کنند.
OECDچشم انداز فولاد 2026شمار دیگری نیز دارد: از جمله صادرات غیرمستقیم فولاد (فولاد جاسازی شده در کالاهای صادراتی)، چین در سال 2025 131 میلیون تن فولاد به خارج از کشور ارسال کرد که 153 درصد نسبت به سال 2020 افزایش یافته و معادل تقریباً 14 درصد از کل تولید فولاد خام خود در آن سال است.
این دو مجموعه داده از قوانین شمارش کمی متفاوت استفاده می کنند، اما آنها به یک حقیقت اشاره می کنند: صادرات فولاد دیگر یک تجارت جانبی ثانویه برای صنعت فولاد چین نیست. آنها یک ستون اصلی هستند که کل بخش را در حال اجرا نگه می دارند. اما این ستون در حال حاضر یک تغییر تاریخی را پشت سر می گذارد.
چگونه به 119 میلیون تن رسیدیم؟ 3 درایور اصلی
این رقم رکورد صادراتی به دست نیامده است. این نتیجه سه تغییر بزرگ در چند سال گذشته است:
1. تقاضای داخلی به سقف رسیده است
سال 2025 شاهد ادامه فشار بر ساخت و ساز املاک جدید و رشد کندتر سرمایه گذاری در زیرساخت ها در چین بود. مصرف فولاد از خریداران بزرگ سنتی - ساخت و ساز، ماشین آلات و صنایع خودروسازی - همگی کاهش یافت. بازار داخلی از «رقابت برای افزایش تقاضا» به «مبارزه برای یک تکه پای ثابت» تغییر کرده است. برای کارخانه های فولادی که نمی توانند فروش خود را افزایش دهند، صادرات عملی ترین راه برای کاهش ظرفیت مازاد و ثابت نگه داشتن جریان نقدی است. این عدد ۱۱۹ میلیون تنی اساساً «سرریز» عرضه و تقاضای نامتعادل داخلی است.
2. عدم تطابق ساختاری در عرضه و تقاضای جهانی
پس از درگیری روسیه{0}}اوکراین، کارخانههای فولاد در اتحادیه اروپا و ایالات متحده هزینهها را به شدت افزایش دادند و برخی از ظرفیتها تعطیل شدند. در عین حال، آسیای جنوب شرقی، خاورمیانه، آفریقا و آمریکای لاتین در دوره افزایش تقاضای ساخت و ساز زیرساخت قرار دارند. چین با زنجیره صنعتی کامل، ظرفیت تولید در مقیاس بزرگ-و قابلیت اطمینان عرضه نسبتاً پایدار، وارد عمل شد تا این شکاف را پر کند.
3. سرریز توسعه جهانی تولید چین
بخش بزرگی از این صادرات فولادی "به دنبال-صادرات" است: تولیدکنندگان لوازم خانگی، خودرو، و تجهیزات چینی در حال ساخت کارخانه در خارج از کشور هستند، بنابراین تقاضای فولاد حمایتی آنها با آنها حرکت می کند. یا فولاد به عنوان بخشی از پروژه های EPC (مهندسی، تدارکات، ساخت و ساز) همراه با تجهیزات برای ساخت زیرساخت های خارج از کشور حمل می شود. این "صادرات هماهنگ زنجیره ای صنعتی" ماهیت صادرات فولاد چین را تغییر می دهد: این دیگر فقط تجارت ساده کالا نیست، بلکه بخشی از طرح جهانی کل اکوسیستم صنعتی است.
The Catch: 3 تناقض پنهان در پشت اعداد روشن
اعداد صادرات چشمگیر به نظر می رسد، اما افرادی که در این صنعت کار می کنند با فشار واقعی روبرو هستند:
1. سفارشات افزایش یافته، اما سود کاهش یافته است
در سال 2025، متوسط قیمت فوب برای محصولات اصلی صادراتی (کویل نورد گرم، میلگرد، فولاد مقطعی) سالانه 5 تا 8 درصد کاهش یافت، در حالی که هزینه های حمل و نقل، نوسانات نرخ ارز، و هزینه های درمان تجاری همگی افزایش یافتند. چندین مدیر صادرات در کارخانه های فولاد می گویند: "حجم صادرات 10 درصد افزایش یافت اما در عوض سود 15 درصد کاهش یافت." افزایش فروش دیگر بازدهی مشابه را به همراه ندارد.
2. مشتریان آنجا هستند، اما الزامات آنها بسیار دقیق تر است
مشتریان بزرگ اروپایی و آمریکایی اکنون الزامات سختی برای گزارش های ردپای کربن، قابلیت ردیابی عرضه و افشای ESG دارند. مشتریان در آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه خواستار زمان بندی دقیق تر تحویل، مشخصات سفارشی و خدمات پردازش و توزیع هستند. فروش فولاد دیگر فقط جابجایی یک محصول نیست - بلکه فروش یک راه حل کامل فولاد است.
3. بازارها باز هستند، اما قوانین سختگیرانه تر از همیشه هستند
2025-2026 متراکم ترین مجموعه قوانین تجارت جهانی برای فولاد را مشاهده می کنیم:
سیستم جدید سهمیه واردات فولاد اتحادیه اروپا اعمال شد و محدودیتهای حجم کل را برای فولاد نورد گرم، فولاد مقطع، لولههای جوش داده شده و سایر دستهها اعمال کرد.
ایالات متحده تعرفههای بخش 232 25% خود را بر فولاد، به علاوه عوارض ضد دامپینگ و ضد یارانهها حفظ کرد و کل تعرفهها را برای برخی محصولات به بیش از 50% افزایش داد.
چین مدیریت مجوز صادرات را برای برخی از محصولات فولادی از جمله فولاد نورد گرم و میلگرد به اجرا درآورد.
بسیاری از بازارهای نوظهور از جمله مکزیک، برزیل، هند، اندونزی و ویتنام تحقیقاتی را در مورد فولاد وارداتی آغاز کرده اند.
دوران "قایقرانی رایگان" بدون نظارت برای تجارت جهانی فولاد رسما به پایان رسیده است.
بعد چه می شود؟ فولاد ارزان برنده نخواهد شد
طی 5 تا 10 سال آینده، رقابتی ترین بازیکنان، کسانی نخواهند بود که ارزان ترین فولاد را بفروشند. آنها شریکی خواهند بود که مشتریان خود را بهتر می شناسند، مشکلات واقعی آنها را حل می کنند و در کنار آنها رشد می کنند.
